euro za każdego migranta, którego nie przyjmie w ramach mechanizmu.
Irlandia i Dania posiadały klauzule opt-out. Irlandia zgłosiła chęć przystąpienia do siedmiu z dziesięciu aktów prawnych Paktu, co Komisja Europejska zatwierdziła w lipcu 2024. Dania zgłosiła 11 czerwca 2024, że będzie stosować trzy akty prawne Paktu, ponieważ stanowiły one nowelizację istniejących umów dwustronnych między UE a Danią.
Skuteczność i ograniczenia Analitycy i instytucje wskazują, że Pakt porządkuje i ujednolica zarządzanie migracją, lecz nie usuwa głównych słabości dotychczasowego systemu. W ocenie celem reformy nie było ułatwienie azylu, lecz uczynienie zarządzania nim bardziej przewidywalnym i ograniczenie sporów między państwami członkowskimi.
Próg 20% uznawalności, decydujący o skierowaniu do procedury granicznej, należy odnosić do faktycznych wskaźników przyznawania ochrony. Według Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu (EUAA) w pierwszej połowie 2024 roku wskaźnik przyznawania ochrony w pierwszej instancji w UE wyniósł około 46%, najwięcej od 2016 roku, przy czym był silnie zróżnicowany według obywatelstwa, od około 92% dla Syryjczyków i około 65% dla Afgańczyków do kilku procent dla części krajów Azji Południowej.