Od 1 czerwca 1921 do 25 czerwca 1922 roku służył w Policji Górnego Śląska, natomiast 26 czerwca 1922 roku został przyjęty do Policji Województwa Śląskiego w stopniu podkomisarza. W 1923 roku uczęszczał do Szkoły Policji Województwa Śląskiego w Świętochłowicach, a rok później ukończył przeszkolenie oficerskie w Głównej Szkole Policji Państwowej w Warszawie. Prowadził działania związane z tworzeniem podwalin szkolnictwa policyjnego w województwie śląskim – jako oficer szkoleniowy Szkoły Policji Województwa Śląskiego w Świętochłowicach był twórcą programów kilku dydaktycznych.
W latach międzywojennych pełnił szereg funkcji kierowniczych w strukturach Policji Województwa Śląskiego, m.in. komendanta I i II Komisariatu w Katowicach (1925–1928), zastępcy powiatowego komendanta w Katowicach (1928–1929 i po 1938) czy powiatowego komendanta w Lublińcu oraz w Świętochłowicach. 1 lipca 1928 roku został awansowany na komisarza, a 23 marca 1939 roku na nadkomisarza.
Od 1926 roku był działaczem powstałego w latach 1924–1925 Policyjnego Klubu Sportowego Katowice, a do 1929 roku jego prezesem. Z jednosekcyjnego stworzył wielosekcyjny, ogólnopolski klub.