Klimat Wysp Brytyjskich był zdecydowanie niekorzystny dla jej zdrowia i wcześniejsze objawy chorób powróciły tuż po powrocie do domu koniec 1873. W relacjach z podróży nigdzie nie uskarżała się ani na stan zdrowia ani na swoją kondycję fizyczną czy psychiczną – mimo oczywistych trudów i spartańskich warunków podróżowania. W ciągu kolejnych pięciu lat w Wielkiej Brytanii, letnie miesiące spędzała u siostry na wyspie Mull. W tym okresie poznała młodszego od niej o 10 lat lekarza z Edynburga, Johna Bishopa, który od 1876 przez kolejne lata zabiegał o jej rękę.
Podróże na Dalekim Wschodzie W kwietniu 1878 wyruszyła w podróż na Daleki Wschód, deklarując jako jej cel poprawę zdrowia. Dwutomowe dzieło Unbeaten tracks in Japan (1880) to relacja z pokonania (przeważnie w towarzystwie jedynie japońskiego tłumacza) ponad 2200 km w odległych i przez Europejczyków nieodwiedzanych regionach japońskich wysp Honsiu i Hokkaido. W utworze tym dzieliła się też wiedzą zdobywaną w bezpośrednim doświadczeniu (przez wiele tygodni mieszkała wśród Ajnów), ten jej wkład naukowy spotkał się z uznaniem także w kręgach Królewskiego Towarzystwa Geograficznego. Podczas tej podróży z rozmysłem udawała się w te regiony Japonii, do których nie dotarł jeszcze pęd do naśladowania zachodnich wzorców w gospodarce i życiu codziennym.