Uczył religii w szkołach średnich Katowic.

Rabin Chameides zasłynął z konfrontacji z antysemickimi dziennikarzami podczas procesu o zniesławienie Talmudu, gdzie bronił wartości i tradycji judaizmu. Był inicjatorem i redaktorem biuletynu społeczności żydowskiej w Katowicach, który służył integracji i edukacji lokalnej diaspory. W 1937 roku został mianowany rabinem wojskowym dla żydowskich żołnierzy stacjonujących w Katowicach. Tymczasowo pełnił również obowiązki rabina w Będzinie.

Aktywnie angażował się w działalność społeczną i edukacyjną. Był przewodniczącym katowickiego oddziału Przyjaciół Uniwersytetu Hebrajskiego, wspierając ideę rozwoju szkolnictwa wyższego wśród Żydów. Jako członek organizacji B’nai B’rith oraz licznych stowarzyszeń syjonistycznych i ogólnożydowskich, przyczyniał się do wzmacniania więzi społecznych. Wspierał działalność młodzieżową, m.in. organizacji Bene Akiwa, promując edukację i świadomość narodową. Przyczynił się do zakładania szkół żydowskich, w tym szkoły Beis Jaakow, kładąc nacisk na edukację dziewcząt.