Kaysān Idea Mahdīego utożsamianego z Muḥammadem Ibn al-Ḥanafijjā nie odeszła wraz z jego śmiercią, ponieważ przejął ją człowiek imieniem Kaysān, od którego zaczęto ten ruch nazywać kajsanizmem (kaysānijja). Kaysān był służącym u boku Al-Mukhtāra, przy czym domniemywa się, że wcześniej służył u ‘Alego (jednak są to jedynie teorie), był też ekstremistą (saba’ijja) rozumianym w ówczesny sposób, co oznacza że bardzo odbiegał od standardowej wiary muzułmańskiej. Al-Mukhtār awansował Kaysāna, ustanawiając go przywódcą dywizji w jego armii. Ruch kajsanitów charakteryzował się przede wszystkim nieustanną rozbudową idei Mahdīego, początkowo wprowadzając pojęcie waṣī – pełnomocnik, który reprezentuje Mahdīego na Ziemi.
Rozpad Po śmierci, obwołanego Mahdīm Muḥammada Ibn al-Ḥanafijjā, ruch rozpadł się na pomniejsze frakcje. Większość kajsanitów uznała jego syna ‘Abd Allāha (przydomek Abū Hāšim) za następcę, od czego wzięła się nazwa ruchu z nim związanego – hāšimijja.
Inne z ugrupowań twierdziły, że Abū Hāšim to jedynie waṣī swojego ojca, a prawdziwy Mahdī ukrywa się w górach Raḍwa między Mekką i Medyną – zatem doszło tu do kolejnej zmiany idei Mahdīego.