Dzieje cechu w Królewcu Do powstania cechu królewieckiego doprowadził w 1641 roku elektor Fryderyk Wilhelm I z inicjatywy miejscowych bursztynników Georga Schreibera i Lorenza Schnipperlinga, choć początkowo składał się on jedynie z dwóch wspomnianych mistrzów. Jednak już dwa lata później organizacja liczyła sześciu mistrzów. Był to najmłodszy cech bursztynniczy w regionie. Statut cechowy był wzorowany na gdańskim (który był też wzorem dla innych cechów regionu), z tą różnicą, że jako jedyny dopuszczał zatrudnianie przez mistrza maksymalnie trzech, a nie dwóch uczniów.
Mimo powstania cechu w Królewcu, aż do początków XVIII wieku prestiżowe zamówienia dworu władców pruskich (np. szkatuły, puchary, kielichy) zlecano zwykle mistrzom gdańskim lub elbląskim, a cech gdański był znacznie liczniejszy niż królewiecki. Rozkwit tego ostatniego zaczął się w drugiej dekadzie XVIII wieku.