W 1949 wszedł także do nowej rady PTE, utworzonej pod przewodnictwem Oskara Langego w ramach przejęcia władzy w organizacji przez ekonomistów marksistowskich.
Podczas I Kongresu Nauki Polskiej w Warszawie (1950–1951) brał udział w obradach podsekcji ekonomii politycznej i planowania oraz podsekcji handlu zagranicznego.
Uczestniczył jako delegat w II Zjeździe Ekonomistów Polskich w Warszawie w 1956. W październiku 1960 wziął udział w obradach konferencji poświęconej nowym zjawiskom burżuazyjnej ekonomii politycznej w w Berlinie, omawiając teorię wzrostu gospodarczego Spis treści.
Na zebraniu Komitetu Zakładowego PZPR Polskiej Akademii Nauk w lipcu 1964 domagał się oparcia przewidywanego do utworzenia Instytutu Nauk Ekonomicznych PAN (ostatecznie powołanego dopiero w 1981) na kadrze Zakładu Badań Ekonomicznych PAN, podnosząc jej osiągnięcia naukowe przy szczupłym składzie personalnym. Skarżył się na brak konsultacji inicjatywy powołania Instytutu z Zakładem, a także na niedofinansowanie placówki i wynikające stąd problemy kadrowe. W odpowiedzi wytknięto mu zwiększanie wymiaru godzin dydaktycznych dla pracowników Zakładu bez zgody Biura Kształcenia i Doskonalenia Kadr Naukowych PAN.