W 1939 roku Karel Dodal wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, natomiast Hermína rozpoczęła pracę jako ilustratorka w magazynie dla dzieci Punťa.
W 1942 roku w Zlinie Hermína stworzyła swój pierwszy film o przygodach . Lalkę głównej w postaci wykonała niemal w całości samodzielnie. Sekor nie był zachwycony jej pierwszym projektem, który odbiegał od oryginału. Artystka martwiła się jednak, że lalka nie będzie miała wystaraczjącej stabilności, przez co będzie się kołysać i mocno ograniczy możliwości animacji. Kukiełkę zmieniała kilka razy, zanim udało się zadowolić obie strony. Film odniósł sukces, co otworzyło jej drogę do dalszej kariery. Stała się pionierką krajowego filmu lalkowego. Otrzymała szansę na stworzenie kolejnego filmu, w którym łączyła prawdziwych aktorów z lalkami. Nie dokończyła jednak produkcji, gdyż prawie gotowy film został zniszczony w wyniku pożaru. Film ten miał opowiadać o przyjaźni między odrzuconą szmacianą lalką a małą, kapryśną dziewczynką. Kiedy przebywała w szpitalu, Karel Zeman, wraz z , stworzył nową wersję filmu.