W tym zestawie występują jednak cząsteczki o identycznej konfiguracji przestrzennej podstawników – struktury te można na siebie nałożyć po obróceniu o 180°: (1) ≡ (2), (3) ≡ (8), (4) ≡ (7), (5) ≡ (6). Eliminując struktury identyczne, otrzymuje się cztery różne wzory strukturalne:
Dwie z tych struktur: (3) ≡ (8): (3R,5R)-3,4,5-trimetyloheptan (4) ≡ (7): (3S,5S)-3,4,5-trimetyloheptan stanowią parę enancjomerów, w których oba podstawniki przy atomie C4 mają tę samą konfigurację przestrzenną (R i R lub S i S), wobec czego atom C4 nie jest centrum stereogenicznym. Natomiast w pozostałych dwóch przypadkach konfiguracja przestrzenna podstawników przy atomie C4 jest różna (R i S), a więc atom C4 w tych przypadkach jest centrum stereogenicznym i możliwe jest istnienie kolejnych dwóch stereoizomerów: (1) ≡ (2): (3R,4s,5S)-3,4,5-trimetyloheptan (5) ≡ (6): (3R,4r,5S)-3,4,5-trimetyloheptan będących achiralnymi formami mezo, a wobec siebie – epimerami.