Podobne formacje, w których coraz większa rolę odgrywała rodzina skrzypiec, rozwijały się w tym czasie i towarzyszyły widowiskom tanecznym, weselnym, kościelnym oraz teatralnym w wielu regionach Europy. Podczas przedstawień scenicznych muzycy znajdowali się poza estradą lub ucharakteryzowani towarzyszyli aktorom, dublując ich śpiew na instrumentach. Stopniowe usamodzielnianie się muzyki instrumentalnej od wokalnej oraz jej popularyzacja i powszechnienie przyspieszały proces kształtowania się rodzin instrumentów, w tym rodziny skrzypiec.
Barok thumb|Fragment Mieszczanina szlachcicem (1670) Lully’ego – utwór z wykorzystaniem instrumentów z rodziny skrzypiec zestawionych w kwartecie smyczkowym thumb|Część I „Jesieni” z koncertu skrzypcowego Czterech pór roku (1720) Vivaldiego – utwór z wykorzystaniem rodziny skrzypiec zestawionej w kwartecie smyczkowym thumb|Sonata (1723) Marina Maraisa – utwór na klawesyn i instrumenty z rodziny skrzypiec: skrzypce oraz violę da gamba Pod koniec XVI wieku na francuskim dworze królewskim funkcjonowała orkiestra smyczkowa złożona z 12 instrumentów. Za panowania Ludwika XIII rozbudowano ją do 24 i od tego czasu nosiła nazwę . Jej skład opisał w 1636 Marin Mersenne, w traktacie : 6 skrzypiec, 4 altówki, 4 tenorki, 4 wiolonczele oraz 6 kontrabasów.