Własność publiczna sama w sobie nie jest jednak tożsama z socjalizmem, gdyż może funkcjonować w różnych systemach polityczno-gospodarczych. Własność państwowa nie oznacza automatycznie społecznego prawa do dochodu, dlatego stanowi jedynie jedną z form własności publicznej – będącej z kolei wariantem szerszego pojęcia własności społecznej.
Własność społeczna kapitału W kontekście socjalizmu rynkowego proponuje się społeczną własność kapitału i udziałów przedsiębiorstw poprzez publiczne instytucje lub fundusze emerytalne należące do pracowników.
John Roemer opracował model socjalizmu rynkowego, w którym obywatele otrzymują nieprzenoszalne kupony uprawniające do części zysków generowanych przez autonomiczne przedsiębiorstwa będące własnością publiczną, ale niezależne od rządu. W tym ujęciu „własność społeczna” oznacza obywatelskie prawo do udziału w zyskach rynkowych przedsiębiorstw.
James Yunker zaproponował model „pragmatycznego socjalizmu rynkowego”, w którym Biuro Własności Publicznej (BPO) posiadałoby akcje spółek giełdowych, nie zakłócając przy tym mechanizmów rynkowej alokacji kapitału.