Ważną rolę w opowiadaniu odgrywa owocujące drzewo jabłoni.
Polskie przekłady Baśń została przetłumaczona na język polski: 1901 – Szlafmyca starego kawalera: 1931 – Szlafmyca starego kawalera: 2006 – Szlafmyca starego kawalera: (z oryginału duńskiego)
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej.
Handel w Kopenhadze prowadzą niemieccy kupcy z Bremy i Lubeki. Wysyłają oni swoich czeladników, którzy mieszkają w małych domkach na . Sprzedają głównie niemieckie piwo i przyprawy: szafran, anyż, imbir i przede wszystkim pieprz. Od pieprzu pochodzi przydomek „pebersvend”, czyli „pieprzny kawaler”. Czeladnikom nie wolno się żenić i często starzeją się samotni. Sami muszą o siebie dbać, sprzątać i pilnować ognia. Z czasem słowo „pebersvend” zaczyna oznaczać w ogóle starego kawalera.
Ludzie żartują z takich kawalerów i mówią, że powinni już założyć szlafmycę i iść spać. Na Hyskenstræde unosi się w powietrzu zapach przypraw. Najstarszy ze sprzedających, Anthon, chodzi wciąż w szlafmycy. Wieczorami siedzi samotnie w swojej budce, recytuje psalmy z modlitewnika lub pracuje w ciszy. Ulicę oświetla nocą tylko jedna lampka przy obrazie Matki Bożej.