Pomoc napływająca ze strony Związku Radzieckiego zapewniła Chińczykom dodatkowe zasoby wojskowe i techniczne, w tym przybycie Radzieckiej Grupy Ochotniczej.
Siły japońskie zostały w znanym stopniu wyczerpane przez dużą intensywność i zakres terytorialny działań wojennych od początku inwazji w lecie 1937 roku. W związku z tym wysłano posiłki w celu wzmocnienia sił w Chinach, co poważnie nadwyrężyło japońską gospodarkę funkcjonującą nadal według standardów czasów pokoju. Skłoniło to premiera Fumimaro Konoe do ponownego zwołania gabinetu i wprowadzenia 5 maja 1938 roku Ustawy o mobilizacji narodowej, która wprowadziła w Japonii gospodarkę wojenną.
Znaczenie Wuhanu Wuhan, położony w połowie drogi w górę rzeki Jangcy, był drugim co do wielkości miastem w Chinach, z populacją sięgającą 1,5 miliona mieszkańców pod koniec 1938 roku. Rzeki Jangcy i Hanshui dzielą miasto na trzy regiony: Wuchang, Hankou i Hanyang. Wuchang był centrum politycznym, Hankou dzielnicą handlową, a Hanyang obszarem przemysłowym. Po ukończeniu budowy kolei Yuehan, znaczenie Wuhanu jako głównego węzła komunikacyjnego w głębi Chin jeszcze bardziej wzrosło.