Późniejsi graficy stosowali głównie technikę à la poupée, tworząc ton, a nie tylko kontur, tak jak w miedziorycie punktowym, mezzotintcie i akwatintcie. Używano go powszechnie w przypadku matryc mezzotintowychGriffiths, 119; Lambert, 102..
Historia mały|Elisha Kirkall, Heroiczny burzliwy krajobraz, mezzotinta i akwaforta wydrukowana metodą à la poupée w dwóch kolorach, na podstawie pracy Jana van Huysuma, 1724 Najwcześniejszym znanym przykładem tej techniki jest odbitka religijnej ryciny autorstwa Agostino Veneziano z około 1525 roku, na której Matka Boska z Dzieciątkiem są wydrukowane na czerwono, a otaczający je święci i tło – na niebiesko. Inne wczesne zastosowania tej techniki polegały na kolorowaniu ilustrowanych stron tytułowych książek, które w innych okolicznościach byłyby czarno-białe. Najstarszym przykładem strony tytułowej, na której wykorzystano ten sposób była Architectura Wendela Dietterlina, z różnymi wydaniami norymberskimi z lat 1593–1598; była to bogato ilustrowana i bardzo wpływowa książka na temat ornamentyki architektonicznejStijnman i Savage, 43..