w definicji tego hasła w Encyklopedii PWN.

Historycznej analizie powstania i kształtowania idei i mitu polskiego przedmurza chrześcijaństwa poświęcona jest książka Janusza Tazbira Polska przedmurzem Europy (Warszawa 2004). Wyobrażeniami przedmurza zajmują się też prace takich polskich historyków jak np. Martyna Deszczyńska (2001), Michał Futyra (2017), Dariusz Kołodziejczyk (2017).

‘Przedmurze’ w polszczyźnie lewo|mały|200x200px|‘przedmur’ - Wladislaw IV (1649) S. Twardowskiego mały|226x226px|‘przedmurze’ - Nowy dykcyonarz (1764) S. Troca

Słowo antemurale występuje dwukrotnie w łacińskim tłumaczeniu Starego Testamentu: w Księdze Izajasza (26,1) i w Trenach Jeremiasza (2,8). W pierwszych polskojęzycznych tłumaczeniach oddawano je przez tak różne określenia jak parkan, baszta, przekop lub wał. Dopiero Jakub Wujek w swoim przekładzie Biblii z 1599 wprowadził w obu wyżej wymienionych miejscach słowo ′przedmurze′. W tych passusach biblijnych chodzi o dosłowny sens antemurale jako elementu konstrukcji architektonicznej osłaniającej miasto Jerozolimę. Według Janusza Tazbira słowo ′przedmurze′ jeszcze na początku wieku XVII nie miało sensu przenośnego, bo w tezaurusie Grzegorza Knapskiego z 1621 jest to „murek mały przed większym”.