Jednym z istotniejszych projektów są konsola Rivoli z ruchomymi blatami czy stolik E-1027. Zaprojektowała również fotel Bibendum (1926 r.), inspirowany ludzikiem Michelin. Również jako jedna z pierwszych zaczęła interesować się kwestią nowoczesnego oświetlenia, czego efektem była lampa Tube light z 1927 r.

Zachęcona przez Le Corbusiera i J.J.P. Ouda, zaprojektowała dwa domy w Alpach Nadmorskich – jeden dla siebie i swojego ówczesnego partnera, krytyka architektury i wydawcy , w Roquebrune-Cap-Martin (1926–1929), a drugi w Castellar (1932–1934) – dla siebie. Oba domy zostały uznane za doskonałe przykłady architektury mieszkaniowej i wystroju wnętrz tego okresu. Architektury uczyła się sama i nigdy nie uzyskała w niej dyplomu. Przeciwstawiając się idei Le Corbusiera domu jako maszyny do mieszkania, twierdziła że dom jest emanacją i przedłużeniem człowieka. Gdy w 1931 r. rozstała się z Badovicim, dom przypadł jemu. Badovici wielokrotnie gościł w nim Le Corbusiera, który chwalił projekt, ale w 1938 r. – za zgodą właściciela – ozdobił białe ściany kolorowymi muralami inspirowanymi Pablo Picassem. W latach międzywojennych zrealizowała również projekt Centre des Vacances, który został zaprezentowany w pawilonie Le Corbusiera Pavilion des Temps Nouveaux podczas Międzynarodowej Wystawy w Paryżu w 1937 r.