W trakcie tych działań załogi : I-8, , , dopuściły się zbrodni na rozbitkach ze statków „British Chivalry”, „Sutlej”, „Palma”, „Ascott”, „Nancy Moller”, „Tjisalak” i „Richard Hovey”.

Jednocześnie dowództwo Cesarskiej Marynarki Wojennej postanowiło przeprowadzić nawodny rajd przeciwko alianckiej żegludze. Planowanej operacji nadano kryptonim SA-1-GO. Do udziału wyznaczono krążowniki ciężkie „Tone”, „Chikuma” i „Aoba” oraz niszczyciel „”. Rajdem dowodził wiceadm. , dowódca 16. dywizjonu krążowników. Jego okrętem flagowym była „Aoba”.

Działania rajderów wspierał „Zespół zabezpieczenia i zaopatrzenia”, w którego skład wchodziły lekkie krążowniki „” i „Kinu” oraz trzy niszczyciele. Ich zadaniem było umożliwić ciężkim krążownikom bezpieczne przejście przez Cieśninę Sundajską. Działania rozpoznawcze na korzyść zespołu wiceadm. Sakonju prowadziło 10 średnich bombowców oraz 3–4 duże łodzie latające z baz na Jawie i Sumatrze. Ponadto japońska 8. flotylla okrętów podwodnych wydzieliła 3 lub 4 jednostki celem monitorowania ruchów Eastern Fleet.