W Czterystu batach pokazałem dziecko, które tęskni za miłością, które dorasta bez czułości; w Fahrenheit 451 był to mężczyzna, który tęsknił za książkami, czyli kulturą. W przypadku Victora z Aveyron brakuje czegoś bardziej istotnego – języka”.— François Truffaut Po zakończeniu zdjęć Truffaut zdał sobie sprawę, że Dzikie dziecko ma silny związek z jego pierwszym filmem Czterysta batów (1959), nie tylko ze względu na ukazanie sfrustrowanych dzieci, ale ponieważ odzwierciedlał jego doświadczenia ze współpracy z debiutującym wówczas aktorem Jeanem-Pierre’em Léaudem. Truffaut powiedział, że „w pewnym sensie na nowo przeżywał zdjęcia do Czterystu batów, podczas których wprowadził Jeana-Pierre’a Léauda w świat kina. Zasadniczo nauczyłem go, czym jest kino”. Truffaut postanowił więc zadedykować film Léaudowi.
Truffaut uważał również realizację filmu za doświadczenie rozwijające się dla niego jako człowieka i jako filmowca, stwierdzając, że „do czasu Dzikiego dziecka, kiedy w moich filmach pojawiały się dzieci, identyfikowałem się z nimi, ale tutaj po raz pierwszy utożsamiłem się z dorosłym, ojcem”.
Po premierze filmu Truffaut powiedział reporterowi: „Nie chciałem jasno wyrażać swojego przesłania. Jest ono po prostu takie: człowiek jest niczym bez innych ludzi”.