Cerkiew Narodzenia Matki Bożej (, Cerkowʹ Rożdiestwa Bogorodicy) – cekiew Skitu Pieryńskiego znajdującego się w uroczysku Pieryń pod Nowogrodem Wielkim. Świątynia powstała w XIII w.

Cerkiew wpisana jest na listę obiektów dziedzictwa kulturowego Rosji oraz listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część zabytków historycznych Nowogrodu i okolic.

Historia Powstanie Badania naukowe świątyni zaczęto dopiero w połowie XX w. Pierwszą publikacją jest ta wydana przez Raisę Kacnielson w 1952 r. na podstawie badań wykopaliskowych wewnątrz świątyni z 1948 r. przeprowadzonych przez Artiemija Arcychowskiego.

Dokumenty historycznie nie pozwalają na określenie czasu i okoliczności budowy kamiennej cerkwi w Pieryni. Według tradycji drewniana cerkiew miała zostać wzniesiona w 995 r. Badacze datują powstanie kamiennej cerkwi na kilka wieków później: architekt datuje na lata 1230–1240, badaczka Kacnielson na XII – początek XIII w., archeolog na pierwszą połowę XIII w., na koniec XIII – początek XIV w., chociaż łączy dach cerkwi pieryńskiej z tym z z 1292 r.