Tło Okupacja Indochin wpisywała się w długoterminowe plany wojenne Japonii. Japońscy przywódcy marzyli wówczas o stworzeniu tzw. Strefy Wspólnego Dobrobytu Wielkiej Azji Wschodniej – koalicji gospodarczej i politycznej państw azjatyckich, ściśle powiązanych z Japonią. Razem miały one wypędzić zachodnich imperialistów i kapitalistów, a następnie dzielić się handlem, zasobami i towarami.
Na początku 1940 roku oddziały Cesarskiej Armii Japońskiej ruszyły, aby zająć południowe Kuangsi i region Longzhou, gdzie wschodnia odnoga linii kolejowej Kunming – Hajfong przekraczała granicę na Przełęczy Przyjaźni w Pingxiang. Japończycy próbowali również posunąć się na zachód, aby odciąć linię kolejową do Kunmingu. Kolej z Indochin była ostatnim bezpiecznym lądowym połączeniem chińskiego rządu ze światem zewnętrznym.
10 maja 1940 roku Niemcy napadły na Francję. 22 czerwca Francja podpisała rozejm z Niemcami (obowiązujący od 25 czerwca). 10 lipca francuski parlament przegłosował przekazanie władzy marszałkowi Philippe’owi Pétainowi, kończąc okres III Republiki. Chociaż znaczna część Francji metropolitalnej znalazła się pod okupacją niemiecką, kolonie francuskie pozostały pod władzą rządu Pétaina w Vichy.