W 1928 lub w 1930 roku współzałożył Polski Klub Motocyklowy Katowice, w którym pełnił funkcję sekretarza.
W 1938 roku otrzymał propozycję objęcia stanowiska profesora na Politechnice Warszawskiej, jednak nie przyjął go. Z powodu wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 roku wyjechał ze Śląska do Lwowa, gdzie przebywał do 1941 roku, pracując w Katedrze Maszynoznawstwa na Politechnice Lwowskiej jako docent. Przebywając we Lwowie, pisał rozprawę doktorską. W 1941 roku, w związku z zajęciem przez Niemców Lwowa, przeprowadził się do Rabki, gdzie pracował w przedsiębiorstwie zbiórki produktów leśnych Mayrc-Dobski, w którym zbierał korę z drzew. Wciąż kontynuował prace nad doktoratem.
W 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej, powrócił na Śląsk. 30 października 1945 roku na Politechnice Śląskiej w Gliwicach na podstawie egzaminy ścisłego i pracy doktorskiej pt. Nowe urządzenia do wytwarzania dmuchu dla wielkich pieców uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Była to pierwsza praca obroniona na nowo powołanej uczelni.