Zespół dworsko-parkowy w Brańszczyku – zabytkowe założenie dworkowo-parkowe w miejscowości Brańszczyk w powiecie wyszkowskim, w województwie mazowieckim. W skład zespołu wchodzi klasycystyczny dwór figurujący w gminnej ewidencji zabytków oraz otaczający go park krajobrazowy o powierzchni 5 ha wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-441 decyzją z 10 grudnia 1978 i figurujący w gminnej ewidencji zabytków.
Historia Na początku XIX wieku władze pruskie sprzedały Brańszczyk wraz z częścią Puszczy Białej Konstantemu Kozłowskiemu, choć według innych opracowań dawne dobra biskupów płockich w Brańszczyku po III rozbiorze przeszły na własność rządu pruskiego, zaś po 1807 rządu rosyjskiego. Jako wiano Tekli Kozłowskiej, córki Konstantego Kozłowskiego, dobra miały przejść w posiadanie jej męża Wincentego Rapackiego, który okolicznych czynszowników-Kurpiów obciążył pańszczyzną i daninami. Według innej wersji historii Wincenty i Tekla Rapaccy nabyli nieduży folwarczek Brańszczyk, który z czasem, przez dokupywanie sąsiednich gruntów, rozrósł się do rozmiarów rozległego majątku ziemskiego. Rapaccy, właściciele Brańszczyka od 1830, bogacili się dzięki pracowitości i zapobiegliwości.