Wyniki prac były publikowane w tomach rocznika „Baltic-Pontic Studies”.

Był twórcą i redaktorem naczelnym rocznika naukowego „Baltic-Pontic Studies” (20 tomów opublikowanych w latach 1993–2015), którego celem była publikacja wyników badań nad prahistorią regionu bałtycko-pontyjskiego. Współredagował cykl „Archaeologia Bimaris”, w którego ramach wydano wiele monografii poświęconych nomadyzmowi, pastoralizumowi oraz kulturom Europy Środkowo-Wschodniej, m.in. „Trzciniec - system kulturowy czy interkulturowy proces?” (1998), „Nomadyzm a pastoralizm w międzyrzeczu Wisły i Dniepru” (2004), „Między Bałtykiem a Morzem Czarnym. Szlaki międzymorza IV-I tys. przed Chr.” (2011) oraz „Naddniestrzańskie kompleksy cmentarskie kurhanowych” (2014).

W latach 2002–2006 Kośko był członkiem Rady Naukowej Ośrodka Ochrony Dziedzictwa Archeologicznego Ministerstwa Nauki i Dostępu do Informacji, odpowiedzialnym za opracowanie strategii współpracy naukowo-konserwatorskiej ze środowiskami Białorusi i Ukrainy. Pełnił funkcję rzeczoznawcy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie archeologii pradziejowej w latach 2005–2007, był członkiem Komitetu Nauk Pre- i Protohistorycznych Polskiej Akademii Nauk od 2007 roku.