Wyróżnił się podczas epidemii cholery w 1854 roku, koordynując działania zmierzające do walki z chorobą.
Wyprawa tysiąca i kariera wojskowa W 1859 roku, podczas Drugiej Wojny o Niepodległość Włoch, Bertani służył jako chirurg w korpsie wolontariuszy Łowców z Alp („Cacciatori delle Alpi”) pod komendą Garibaldiego. Szczególnie zasłynął organizacją służb medycznych dla rannych żołnierzy.
W 1860 roku Bertani znalazł się wśród głównych organizatorów wyprawy tysiąca – historycznej ekspedycji Garibaldiego na Sycylię i Neapol. Chociaż nie uczestniczył bezpośrednio w samej wyprawie, przygotował logistykę medyczną i utworzył fundusz pomocy dla rannych.
Po zdobyciu Neapolu przez Garibaldiego we wrześniu 1860 roku Bertani otrzymał stanowisko sekretarza generalnego tymczasowego rządu. W tej funkcji reorganizował policję, zniósł tajne służby, utworzył dwanaście sierocińców, przygotowywał supresję zakonów religijnych i planował sanitarną przebudowę miasta.
Kariera parlamentarna W 1861 roku Bertani został wybrany do parlamentu Królestwa Włoch, gdzie zajął miejsce na lewicowej ławie poselskiej. Utrzymywał bliskie więzi z Garibaldim, służąc mu w charakterze lekarza osobistego.