Etymologia mały|Umarells obserwują budowę nowego tunelu Las Delicias w Valladolid. Słowo umarell powstało w wyniku ewolucji bolońskiego terminu dialektalnego umarèl (z jedną literą „l”), używanego z pewną ironią lub w tonie pejoratywnym. Oznacza ono niepozornego „człowieczka”, często starszego, który spędza czas, obserwując z ulicy trwające prace — z rękami za plecami i czujnym okiem wychwytującym każdy szczegół. Terminu tego nie ma w najważniejszych dawnych słownikach dialektu bolońskiego; występują w nich natomiast inne, podobne słowa, takie jak umêtt, umarêtt, umein czy uminein, wszystkie w zdrobnieniu. Z czasem jednak umarell zmienił ton i znaczenie: z lokalnego określenia stał się zjawiskiem kulturowym, rozpowszechnionym we Włoszech, a nawet za granicą, stając się ironicznym, ale sympatycznym symbolem miejskiego obserwatora par excellence.
Liczba mnoga umarells została utworzona przez dodanie litery „s”, aby nadać słowu pseudo-angielski charakter.
Historia Termin został ukuty w 2005 roku przez Danilo Masottiego, blogera i pisarza: najpierw użył go na blogu, a następnie — w 2007 roku — w tytule jednej ze swoich książek.