nie jest to jednak pogląd podzielany przez wszystkich.
Także Anna Martuszewska zalicza „Zemstę”, obok „Widziadeł”, do późnych utworów Prusa o charakterze utopijnym. Wizję przyszłości Polski wiąże w nich z odrzuceniem walki zbrojnej przeciw zaborcom oraz z programem pracy i przekształcania społeczeństwa. Badaczka wskazuje, że utopijność późnych utworów Prusa wynika nie tyle z przedstawienia szczegółowego programu społecznego, ile z charakterystycznej koncepcji funkcji literatury w warunkach niewoli narodowej. Martuszewska wiąże utopijny charakter tych nowel z właściwą późnej twórczości Prusa koncepcją konsolacyjnej funkcji literatury w warunkach niewoli i prześladowań narodowych. Zdaniem badaczki utopijność nie polega tu przede wszystkim na przedstawieniu konkretnego programu politycznego, lecz na kreowaniu wizji pomyślnej przyszłości narodu. „Widziadła” i „Zemsta” łączą tę przyszłość z odrzuceniem walki zbrojnej oraz wiarą w możliwość przemiany społeczeństwa.