90 nr 2 Franza Schuberta.
Introdukcja w tempie Andante – Piu mosso, rozbudowana w porównaniu ze wstępem do Ronda c-moll op. 1. Rozpoczyna się przedtaktem, bez oznaczenia dynamiki. Część pierwsza o melodyce kantylenowej, druga o figuracyjnej. Podobnie jak introdukcja Poloneza-Fantazji As-dur op. 61 introdukcja Ronda ma charakter improwizacji i stanowi molowy wstęp do durowego utworu (zob. system dur-moll). Temat introdukcji mógł być inspirowany op. 79 Webera lub Kwintetem fortepianowym op. 52 Ludwika Spohra.
Rondo właściwe w tempie Allegro vivace i metrum 2/4. Akordy w temacie głównym (t. 22-24) zbliżone są do akordów w Mazurku B-dur op. 17 nr 1. Szereg akordów przed drugim refrenem wykazuje podobieństwo z następstwem akordów we wstępie do Poloneza Ges-dur (t. 5-6) oraz w pieśni „Leci liście z drzewa”.
Recepcja Feicht pisał, że wypowiedziane dotychczas sądy o wartości tego ronda są w szczegółach dosyć rozbieżne, a wszystkie powściągliwe, o ile nie ujemne. Zdaniem Tomaszewskiego opus 16 nie zdołało u żadnego z monografistów wywołać żywszego zainteresowania. Najczęściej jest pomijane lub spotyka się z inwektywami.