Obowiązywały także w samej III Rzeszy oraz w niektórych państwach satelickich.
Tło historyczne thumb|Rycina przedstawiająca niemieckich Żydów noszących thumb|XVI-wieczna ilustracja przedstawiająca żydowską parę z Wormacji. Na strojach obojga widoczny jest Praktyka narzucania Żydom wyróżniającego stroju lub znaków sięga VIII wieku. Wówczas władcy muzułmańscy wprowadzili przepisy nakazujące zimmim (chrześcijanom, Żydom, Samarytanom) noszenie strojów, które odróżniałyby ich od wyznawców islamu. To również w świecie muzułmańskim narodziła się praktyka znakowania Żydów kolorem żółtym, przy czym powody wyboru tej barwy nie są jasne.
W Bagdadzie, za rządów kalifa Haruna ar-Raszida, Żydzi byli zobowiązani nosić żółte pasy lub frędzle. Za panowania kalifa Al-Mutawakkilego nakazano im natomiast noszenie naszywek w kształcie osła. W 1005 roku Żydom w Egipcie polecono z kolei przyszywać do ubrań dzwonki. Oznakowanie Żydów występowało przez wieki w różnych krajach islamskich; w Jemenie praktykowano je aż do XX wieku.