Do upowszechnienia tej formy oznakowania w połowie XV wieku przyczynił się kardynał i legat papieski Mikołaj z Kuzy.

Na przestrzeni wieków praktyka znakowania Żydów zaczęła w Europie zanikać, a w Europie Zachodniej została całkowicie zarzucona wraz z rewolucją francuską i XIX-wiecznymi procesami emancypacji Żydów.

II wojna światowa Warianty i proces wprowadzania opasek thumb|Żydowski robotnik w getcie warszawskim z opaską na ramieniu thumb|Dzieci w getcie łódzkim W III Rzeszy pierwsza wzmianka o „żółtym znaku” pojawiła się w artykule opublikowanym 4 kwietnia 1933 roku na łamach pisma „”. W odpowiedzi na ogłoszony cztery dni wcześniej przez nazistów ogólnokrajowy bojkot przedsiębiorstw żydowskich – w ramach którego oznaczano je m.in. obraźliwymi symbolami i napisami – Weltsch zaapelował do niemieckich Żydów, by „nosili z dumą żółty znak”.

W tym okresie władze nazistowskie nie zmuszały jednak niemieckich Żydów do noszenia specjalnych oznaczeń ani nawet nie rozważały wprowadzenia takiego obowiązku. Pierwsza propozycja w tej sprawie pojawiła się dopiero w maju 1938 roku;