jej autorem był minister propagandy Joseph Goebbels. W listopadzie tego samego roku, krótko po wydarzeniach „nocy kryształowej”, z podobną inicjatywą wystąpił SS-Gruppenführer Reinhard Heydrich. Do wybuchu II wojny światowej nie wdrożono jednak żadnych rozwiązań w tym zakresie.
1 września 1939 roku Niemcy rozpoczęły zbrojną agresję przeciwko Polsce. W świeżo zajętych miejscowościach niemieckie władze wojskowe i cywilne bezzwłocznie wprowadzały rozmaite zarządzenia dotyczące oznakowania sklepów i przedsiębiorstw należących do Żydów. Działania te podejmowano oddolnie i miały one nieskoordynowany charakter. Wkrótce pojawiły się także zarządzenia dotyczące oznakowania osób narodowości żydowskiej. Pierwsze wydano 24 lub 29 października 1939 roku we Włocławku. Niemiecki komisarz miasta Hans Cramer zarządził wówczas, aby wszyscy Żydzi nosili żółty trójkąt na piersiach i plecach. W listopadzie tego roku gubernator dystryktu lubelskiego Friedrich Schmidt wydał zarządzenie nakazujące Żydom noszenie na ubraniu dwóch żółtych łat: jednej na prawej piersi, drugiej – opatrzonej napisem Jude („Żyd”) – na plecach.