W Zagłębiu Dąbrowskim władze okupacyjne w listopadzie 1939 roku nakazały Żydom noszenie na lewym ramieniu opaski z niebieską gwiazdą Dawida. W Płocku, wcielonym do Prus Wschodnich, wydano 20 listopada 1939 roku zarządzenie, które nakazywało Żydom powyżej 10. roku życia noszenie dwóch żółtych trójkątów – jednego na plecach, drugiego na prawej piersi. W listopadzie 1940 roku trójkąt zmieniono na koło w kolorze żółtym o średnicy 10 cm. thumb|Żołnierz Armii Czerwonej pochodzenia żydowskiego wzięty do niewoli przez Niemców latem 1941 Po rozpoczęciu inwazji na ZSRR w czerwcu 1941 roku władze niemieckie rozszerzyły praktykę znakowania Żydów na nowo zdobyte terytoria. Między innymi, Komisarz Rzeszy Hinrich Lohse nakazał, aby Żydzi zamieszkujący na terytorium Reichskommissariat Ostland nosili na lewej piersi oraz na plecach oznakę w postaci żółtej sześcioramiennej gwiazdy o wysokości co najmniej 10 cm. W Białymstoku miejscowy Judenrat, działając z polecenia władz niemieckich, zarządził 10 lipca 1941 roku, aby wszyscy Żydzi powyżej 14. roku życia nosili na lewej ręce białą opaskę z niebieską gwiazdą Dawida o wysokości i szerokości co najmniej 10 cm. Rozkaz ten zmodyfikowano jednak w ciągu zaledwie kilku dni, nakazując używanie żółtego znaku zamiast opaski.