Również w gettach na terytorium Reichskommissariat Ukraine oraz w tych miastach i miejscowościach ZSRR, w których społeczności żydowskie zostały w krótkim czasie wymordowane przez Einsatzgruppen, Żydom narzucano obowiązek noszenia wyróżniających znaków. Mogły mieć one formę na przykład białej opaski, żółtej opaski, opaski z gwiazdą Dawida, żółtych łat na piersi i plecach (w kształcie koła lub gwiazdy Dawida). thumb|Berlin, wrzesień 1941. Żydowski mężczyzna z żółtą gwiazdą Dawida na piersi thumb|Paryż, czerwiec 1942. Żydowskie kobiety z żółtymi gwiazdami Dawida W samej III Rzeszy przepisy dotyczące znakowania Żydów wprowadzono stosunkowo późno – dopiero 1 września 1941 roku. Na mocy zarządzenia wydanego tego dnia przez Reinharda Heydricha Żydzi powyżej 6. roku życia mieli obowiązek noszenia na lewej piersi naszywki w formie żółtej gwiazdy Dawida, w rozmiarze pięści, z napisem Jude wyszytym na czarno. Obowiązek ten obejmował nie tylko Żydów niemieckich i austriackich, lecz także osoby zamieszkujące Protektorat Czech i Moraw, Alzację oraz ziemie polskie wcielone do Rzeszy.