Pochodzenie W źródłach można odszukać różne informacje dotyczące pochodzenia potrawy. Jedne łączą jej powstanie z okresem II wojny światowej oraz poważnymi niedoborami żywności, których doświadczał wówczas archipelag. Filipińczycy mieli wówczas radzić sobie z sytuacją, między innymi wykorzystując części zwierzęcia uznawane przez armię amerykańską za odpadki. Według innej wersji isaw pojawił się w stołecznej Manili oraz jej okolicach w latach 70. XX wieku. Na powstanie dania miał wpłynąć ówczesny kryzys gospodarczy oraz zawirowania polityczne. Mniejsza dostępność mięsa na rynku w trudnym dla kraju okresie wymusiła wykorzystanie także tych fragmentów, które wcześniej podlegałyby utylizacji.

Składniki i sposób przygotowania Podstawowym i nieodzownym elementem isawu są jelita, zwłaszcza wieprzowe bądź drobiowe. W niektórych regionach kraju wykorzystuje się także jelita wołowe. Są one dokładnie oczyszczane, tak by uniknąć obecności patogenów mogących spowodować zatrucie pokarmowe. Następnie gotuje się je w osolonej wodzie z dodatkiem ziaren pieprzu oraz suszonych liści laurowych. Niektóre przepisy wspominają w tym miejscu również imbir i cytrynę. Po poddaniu jelit wstępnej obróbce termicznej marynuje się je w mieszance keczupu, pieprzu, sosu sojowego oraz czosnku. Niekiedy w skład marynaty wchodzi też sok z cytryny i cukier.