Roboczo nowy typ był określany jako Kongō Kai (ulepszony).
Budowa dwóch niszczycieli rakietowych typu Atago została przewidziana w planie rozbudowy floty na lata 2001–2005 i ujęta w budżecie odpowiednio na 2002 i 2003 rok. Oba zbudowano w stoczni Mitsubishi w Nagasaki i wodowano w latach 2005 i 2006, a weszły do służby w 2007 i 2008 roku. Nadano im nazwy noszone poprzednio przez ciężkie krążowniki Cesarskiej Marynarki Japonii z okresu II wojny światowej. Koszt budowy jednego okrętu szacowano na 1,13 mld dolarów.
W stosunku do typu Kongō okręty wydłużono w części dziobowej o 4 metry, co pociągnęło wzrost wyporności, która przekroczyła 10 000 ton. Najistotniejszą zmianą stało się dodanie na rufie hangaru dla śmigłowca pokładowego, połączone ze zmianą aranżacji pionowych wyrzutni pocisków rakietowych. Okręty stały się dzięki temu odpowiednikiem amerykańskich niszczycieli typu Arleigh Burke serii Flight IIA, lecz w odróżnieniu od nich, hangar w typie Atago jest pojedynczy i umieszczony wyżej z uwagi na brak obniżenia pokładu rufowego, a nie podwójny.