Służba bojowa Po ukończeniu budowy pociąg skierowano na front wschodni. W lipcu 1915 roku działał na Bukowinie, następnie powrócił do warsztatów w Nowym Sączu w celu modernizacji.
W sierpniu 1915 roku użyto go w walkach na froncie włoskim w rejonie Rovereto (Trydent-Górna Adyga), gdzie funkcjonował pod nazwą Panzerzug Schober. Wiosną 1916 roku otrzymał oficjalne oznaczenie PZ XI.
We wrześniu 1917 roku podjęto decyzję o demobilizacji PZ XI wraz z częścią innych austro-węgierskich pociągów pancernych.
Dane techniczne (po modernizacji) Parametr Wartość Rok budowy 1915 Miejsce budowy Nowy Sącz – Warsztaty Kolei Państwowych (Staatsbahn-Werkstätte Neu-Sandec) Długość całkowita 42,45 m Lokomotywa tendrzak serii 97.247 + tender 76.177 Wagon artyleryjski nr 303.343, system Popławski–Schober Uzbrojenie główne armata 7 cm L/30 wz. 1894 w wieży obrotowej Uzbrojenie dodatkowe do 8 ciężkich karabinów maszynowych Pancerz wagonów do 20 mm (wielowarstwowy, z elementami szyn) Napęd wagonu motorowego benzynowo-elektryczny Austro-Daimler 58,8 kW Masa wagonu motorowego ok. 45 t Prędkość maksymalna ok. 40 km/h Zużycie paliwa ok. 50 l/100 km Załoga ok.