definiuje autonomiczne systemy uzbrojenia jako „systemy zdolne do rozumienia intencji i kierunku na wyższym poziomie. Na podstawie tego rozumienia i percepcji swojego otoczenia taki system jest w stanie podjąć właściwe działanie, aby doprowadzić do pożądanego stanu. Jest zdolny do zdecydowania o toku działania spośród wielu alternatyw bez polegania na ludzkim nadzorze i kontroli – choć takie ludzkie zaangażowanie w system może nadal występować. O ile ogólna aktywność autonomicznego bezzałogowego statku powietrznego będzie przewidywalna, poszczególne działania mogą nie być”.

Badacze tacy jak Peter Asaro i Mark Gubrud uważają, że każdy system uzbrojenia zdolny do użycia zabójczej siły bez działania, decyzji lub potwierdzenia ze strony ludzkiego nadzorcy można uznać za autonomiczny.

Tworzenie traktatów między państwami wymaga wspólnie akceptowanego nazewnictwa tego, co dokładnie stanowi broń autonomiczną.

Automatyczne systemy defensywne mały|Phalanx CIWS Block 1 mały|Bateria systemu Żelazna Kopuła rozmieszczona w pobliżu Aszkelonu.