W dyskusji o broni autonomicznej miny lądowe i miny morskie są przywoływane jako jedne z najstarszych historycznych przykładów uzbrojenia, które po aktywacji może samoczynnie zainicjować użycie siły bez dalszej interwencji operatora. Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża zalicza miny do autonomicznych systemów uzbrojenia albo do ich technicznie nieskomplikowanych postaci, wskazując, że po aktywacji atak jest wyzwalany przez bodźce z otoczenia, a użytkownik nie wybiera już konkretnego celu ani dokładnego momentu uderzenia. Historia min lądowych sięga co najmniej 1277 roku w Chinach, natomiast historia min morskich sięga co najmniej XIV wieku; w świecie zachodnim pierwsze znane użycie min morskich odnotowano w 1777 roku.
W piśmiennictwie dotyczącym autonomii w systemach uzbrojenia jako istniejące przykłady systemów z autonomicznymi albo silnie zautomatyzowanymi funkcjami krytycznymi przywołuje się m.in. okrętowe systemy obrony bezpośredniej, aktywne systemy ochrony pojazdów, wybrane systemy strażnicze oraz niektóre systemy obrony przeciwrakietowej.