po przeszczepieniach narządów, w chorobach autoimmunologicznych) stosowanie glikokortykosteroidów (ogólnych i wziewnych) chemioterapia i radioterapia w leczeniu nowotworów długotrwała antybiotykoterapia, szczególnie o szerokim spektrum działania stosowanie leków zmniejszających kwaśność soku żołądkowego (zwłaszcza inhibitorów pompy protonowej). ciężkie choroby przewlekłe, w tym niewyrównana cukrzyca, choroby hematologiczne i nowotwory niedożywienie oraz zespół złego wchłaniania podeszły wiek.
Kandydoza przełyku może wystąpić także u osób bez rozpoznanych zaburzeń odporności, jednak rzadziej; jako czynniki sprzyjające opisywano m.in. leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego, zaburzenia motoryki przełyku i zaleganie treści pokarmowej (np. w achalazji), zwężenia przełyku oraz uchyłki.
Patogeneza W patogenezie istotną rolę odgrywają cechy sprzyjające przyleganiu Candida do nabłonka oraz przechodzenie od kolonizacji do inwazji tkanek (m.in. wnikanie strzępek grzybni w głąb tkanek). W badaniu endoskopowym opisywano spektrum zmian – od nielicznych białawych zmian plamistych i obrzęku do nadżerek i owrzodzeń.