Główny wysiłek rektora skierowany był na pozyskiwanie nowych pracowników z innych ośrodków akademickich, ze szkół na terenie regionu oraz specjalistów z przemysłu. W tamtym okresie działalności uczelni zatrudniono ponad sto osób.
thumb|left|Kazimierz Bącal, 1980 W 1973 roku Kazimierz Bącal zaczął poświęcać się inżynierii biomedycznej. Był autorem oryginalnych konstrukcji implantów chirurgicznych do operacyjnego leczenia skrzywień kręgosłupa. Z czasem zaczął konstruować także implanty oraz urządzenia do leczenia innych schorzeń ortopedycznych. Dzięki niemu zielonogórska WSI stała się ważnym w kraju ośrodkiem biomechaniki, a urządzenia do leczenia schorzeń kręgosłupa nazywano “bącalikami”. Stworzył na uczelni 22-osobowy zespół badawczo-konstrukcyjny, składający się z inżynierów różnych specjalności. W badania angażowali się również studenci. Zespół Kazimierza Bącala przez wiele lat konstruował i dostarczał implanty dla licznych ośrodków w Polsce oraz za granicą.