Według wspomnień Jerzego Łękawskiego, pracownika cukrowni w okresie okupacji, był ogarnięty manią zostania wielkim wodzem nacjonalistów ukraińskich i stworzenia przy boku Niemiec faszystowskiego państwa ukraińskiego.
W czasie pobytu w Przeworsku posiadał rewolwer, zorganizował uzbrojoną, umundurowaną służbę ochrony cukrowni (niem. Werkschutz) złożoną wyłącznie z Ukraińców. Nazywał jej członków „ostrogotami” () i traktował jak swoistą gwardię przyboczną, która towarzyszyła mu w czasie wystąpień publicznych. Zgromadził wokół siebie grupę dawnych ukraińskich wojskowych z Naddnieprza, którzy po 1918 służyli w Wojsku Polskim II RP. W 1940 stworzył konspiracyjną organizację „Przeworska Sicz” (ukr. Переворська Січ), należący do niej byli żołnierze Ukraińskiej Armii Halickiej i Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej prowadzili ćwiczenia wojskowe mające na celu teoretyczne przygotowanie oficerów na wypadek wojny Niemiec z ZSRR. Byli wśród nich ukraińscy oficerowie kontraktowi Wojska Polskiego II RP, uczestnicy kampanii wrześniowej, którzy po podpisaniu deklaracji lojalności zostali zwolnieni z niemieckich obozów jenieckich (m.in. major Mykoła Palijenko, kierownik techniczny cukrowni).