Jesienią 1989 roku główny plan ewentualnościowy CENTCOM, OPLAN 1002-88, zakładał radziecki atak przez Iran na Zatokę Perską. Plan przewidywał rozmieszczenie pięciu i dwóch trzecich amerykańskich dywizji, głównie lekkich i ciężkich, w sile niepełnej, przydzielonych przez Joint Strategic Capability Plan (JSCAP). Pierwotnie zakładano, że te siły przejdą z Zatoki Perskiej do gór Zagros i uniemożliwią radzieckim wojskom lądowym zajęcie irańskich pól naftowych.
Po 1990 roku generał Norman Schwarzkopf Jr. przeorientował planowanie CENTCOM na odparcie zagrożenia ze strony Iraku, a ćwiczenie Internal Look zaczęło odbywać się co dwa lata. Zauważono wyraźne podobieństwo między scenariuszami ćwiczenia Internal Look 90 a rzeczywistym ruchem wojsk irackich, który doprowadził do inwazji Iraku na Kuwejt w końcowych dniach ćwiczenia. Prezydent USA George H.W. Bush zareagował szybko. Terminowe rozmieszczenie wojsk i utworzenie koalicji odstraszyły Irak od inwazji na Arabię Saudyjską, a dowództwo skupiło się na wyzwoleniu Kuwejtu. Rozbudowa sił była kontynuowana i wzmocniona przez rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 678, wzywającą siły irackie do opuszczenia Kuwejtu.