Mach sugerował, że eksperymenty myślowe typu wiadra są problematyczne. Gdybyśmy wyobrazili sobie wszechświat zawierający tylko wiadro, według Newtona można by nadać temu wiadrowi obrót względem absolutnej przestrzeni, a zawarta w nim woda tworzyłaby charakterystyczną wklęsłą powierzchnię. Jednak przy braku innych obiektów we wszechświecie trudno byłoby potwierdzić, że to wiadro rzeczywiście wiruje. Równie prawdopodobne wydawałoby się, że powierzchnia wody pozostałaby płaska.
Sam Mach zastrzegał, że nikt nie potrafi powiedzieć, jak przebiegłby eksperyment, gdyby ścianki naczynia miały grubość kilku mil. Nick Huggett, Carl Hoefer i James Read odczytują jego uwagi także jako stwierdzenie, że nie da się przewidzieć wyniku takich eksperymentów we wszechświecie pozbawionym innej materii. Gdyby jednak do takiego wszechświata wprowadzić inny obiekt, choćby odległą gwiazdę, pojawiłoby się coś, względem czego można by uznać wiadro za obracające się. Woda w wiadrze mogłaby wtedy wykazywać niewielkie zakrzywienie. Aby wyjaśnić obserwowaną krzywiznę, należałoby przyjąć, że wraz ze wzrostem liczby obiektów we wszechświecie rośnie także zakrzywienie powierzchni wody.