Odwrót od dominacji perspektywy językowej w ostatnich dekadach XX wieku wiązał się także z rozwojem filozofii umysłu.
Historia Początków zwrotu lingwistycznego można szukać w drugiej połowie XIX wieku w pracach Gottloba Fregego czy Friedricha Nietzschego. W pełni rozwinął się na początku XX wieku w pracach Bertranda Russella i Ludwiga Wittgensteina oraz Martina Heideggera. Filozofowie ci wychodzili początkowo z różnych stanowisk, by w coraz większym stopniu koncentrować się na języku, i zgodnie z tym całkowicie przeorganizowali swoje filozofie. W tym samym okresie w etyce zwrot lingwistyczny zaznaczył się w analizach George’a Edwarda Moore’a dotyczących podstawowych pojęć moralnych (takich jak dobro).
Sam termin został wprowadzony przez austriackiego filozofa Gustava Bergmanna, członka Koła Wiedeńskiego. Popularność zdobył jednak później dzięki pracy Richarda Rorty’ego The Linguistic Turn (1967).