Współczesne odrodzenie W nowożytnych i współczesnych debatach spór o finityzm temporalny został częściowo przepisany na język filozofii matematyki i metafizyki. Choć nowoczesna matematyka swobodnie operuje różnymi pojęciami nieskończoności, nie przesądza to jeszcze, czy rzeczywista nieskończoność ma odpowiednik w świecie fizycznym. Właśnie na tej różnicy opierają się współcześni obrońcy finityzmu temporalnego.
Współczesne wersje argumentu rozwijali zwłaszcza William Lane Craig i James D. Sinclair. Oprócz klasycznych rozważań o rzeczywistej nieskończoności chętnie odwoływali się oni do eksperymentów myślowych, takich jak paradoks Tristrama Shandy’ego, mających pokazać trudności związane z ideą nieskończonej przeszłości.
Pokrewny eksperyment myślowy dotyczy człowieka, który miałby „odliczać od nieskończoności” i kończyć liczenie właśnie teraz. Zwolennicy finityzmu temporalnego twierdzą, że taka sytuacja ujawnia asymetrię między nieskończonym szeregiem abstrakcyjnym a rzeczywistym, sukcesywnie przebytym ciągiem przeszłych zdarzeń.