Wykończanie zewnętrznych części gmachu, w tym elewacji wraz z płaskorzeźbami ewangelistów projektu Xawerego Dunikowskiego, jak również porządkowanie terenu wokół budynku prowadzone było już w 1928 i 1929 roku. Uroczyste otwarcie wraz z poświęceniem nowej siedziby seminarium diecezji katowickiej odbyło się 28 listopada 1929 roku.
Okres międzywojenny i II wojna światowa W latach 30. XX wieku w związku z zakładanym na podstawie konstytucji apostolskiej Deus scientiarum Dominus rozszerzeniem programu kształcenia kleryków z dotychczasowych pięciu do łącznie sześciu lat, władze diecezjalne planowały rozbudowę gmachu. Rozpatrywany był wariant przedłużenia ryzalitów w kierunku wschodnim, prostopadle do linii frontowej budynku. Realizację tych planów przerwał jednak wybuch II wojny światowej i niemiecka okupacja Krakowa. Wkrótce po zajęciu miasta przez oddziały Wehrmachtu we wrześniu 1939 roku gmach seminarium został skonfiskowany diecezji katowickiej przez okupanta i przekształcony w Adolf-Hitler-Kaserne (Koszary im. Adolfa Hitlera). W obiekcie stacjonowały m.in. pododdziały 8 Pułku SS-Totenkopf pod dowództwem SS-Brigadeführera . W 1940 roku budynek oddano w użytkowanie Ordnungspolizei (Orpo).