W przeglądzie literatury wskazano, że specjalnie zaprojektowane trasy rowerowe wiązały się z niższym ryzykiem kolizji i obrażeń niż jazda po jezdni z ruchem samochodowym, ale także niż z korzystaniem z chodników, ciągów współdzielonych z pieszymi lub nieutwardzonych tras poza jezdnią.
Pasy malowane i infrastruktura chroniona mały|Chroniony pas rowerowy przy Tempelhofer Damm w Berlinie Przy porównywaniu wyników badań istotne jest odróżnianie infrastruktury oznaczonej jedynie znakami poziomymi od infrastruktury fizycznie oddzielonej od ruchu samochodowego. Samo wyznaczenie pasa rowerowego nie eliminuje konfliktów wynikających z ruchu pojazdów silnikowych, parkowania przy krawężniku ani manewrów skrętu. Dlatego w literaturze rozróżnia się bezpieczeństwo pasów malowanych, pasów buforowanych oraz rozwiązań z fizyczną separacją, ponieważ mogą one odmiennie wpływać na ryzyko kolizji, odstęp boczny przy wyprzedzaniu i subiektywne poczucie bezpieczeństwa rowerzystów.