Odstraszanie bezpośrednie (immediate deterrence) odnosi się do sytuacji, w której konkretny przeciwnik poważnie rozważa natychmiastowe użycie siły.
Wiarygodność Odstraszanie jest skuteczne, gdy potencjalny agresor uważa, że prawdopodobieństwo sukcesu jest niskie, a koszty ataku wysokie. Centralnym problemem jest wiarygodność groźby: każde państwo ma motywację, by demonstrować determinację niezależnie od rzeczywistych zamiarów, dlatego potencjalni agresorzy mogą traktować takie sygnały jako blef.
Teoria racjonalnego odstraszania zakłada, że agresor zostanie odstraszony, gdy postrzegane koszty działania pomnożone przez prawdopodobieństwo ich poniesienia przekraczają oczekiwane korzyści pomnożone przez prawdopodobieństwo ich osiągnięcia. W praktyce wiarygodność zależy od: równowagi militarnej, sygnalizacji (kosztownych sygnałów, które odróżniają prawdziwą determinację od blefu), reputacji (dotychczasowego zachowania państwa w kryzysach) oraz interesów, których dana sprawa dotyczy.
Schelling zilustrował problem wiarygodności metaforycznie: jeśli dwóch ludzi jest przykutych łańcuchem na krawędzi urwiska, ten który tańczy bliżej krawędzi nie musi przekonywać drugiego, że zepchnie go celowo, wystarczy że zademonstruje gotowość do podejmowania większego ryzyka przypadkowego spadnięcia.