Kandydat nauk Anatolij Lebiedienko uważa, że przejawem swoistości filozofii rosyjskiej jest brak myślenia rozumowego, co wyraził Fiodor Tiutczew w słowach "". Filozofia rosyjska przeciwstawia opartej na rozsądku logice metafizykę serca. Analogiczną opinię wyraża Michaił Gromow, który za cechę charakterystyczną filozofii rosyjskiej uznaje emocjonalny sposób filozofowania, w przeciwieństwie do dyskursywnego (rozumowego) formułowania poglądów na świat.
Początki filozofii rosyjskiej mały|Chrzest Kijowian (Kławdij Lebiediew) mały|Archimandryta Gawriił (Woskriesienski), pierwszy historyk filozofii rosyjskiej Już w 1839 roku archimandryta w swej książce Historia filozofii zaproponował datować początek filozofii rosyjskiej na okres chrystianizacji. Gawriił był pierwszym autorem upatrującym początek filozofii rosyjskiej nie w XVIII, lecz w XI–XII wieku. Do tego stanowiska przychyla się wielu współczesnych badaczy, ujmując rozwój filozofii rosyjskiej od momentu przyjęcia chrześcijaństwa na ziemiach Rusi Kijowskiej.