W Powieści dorocznej wiele miejsca zajmuje sprawa kultury pogańskiej, problem krzewienia się i ugruntowania chrześcijaństwa w tym kraju. Bogom pogańskim przeciwstawiony zostaje Bóg chrześcijański jako stwórca wszystkiego, co istnieje. Określone znaczenie filozoficzne posiada List metropolity kijowskiego Nikifora do Władimira Monomacha (XII w.), w którym obok problemów religijnych rozważane są problemy dotyczące człowieka, miejsca, w którym znajduje się dusza, rozumu oraz zmysłów jako źródeł wiedzy ludzkiej. Nikifor I podkreślał z naciskiem konieczność przestrzegania postów, bo ich wymaga prawo moralne.
W wiekach XIII–XIV na Rusi pojawiły się przerobione i uzupełnione bizantyjskie prace filozoficzne – , Pszczoła, i in. Etyczne zasady epoki wyłożone zostały w (1099), w Słowie Daniła Zatocznika (XIII w.) i innych utworach.