Różne interpretacje Rola obserwatora zależy od przyjętej interpretacji. W ujęciach kopenhaskich i pokrewnych obserwator jest powiązany z klasycznym opisem aparatury i z możliwością jednoznacznej komunikacji wyniku. W interpretacjach wielu światów nie ma fundamentalnego kolapsu; obserwator staje się częścią splątanego stanu i doświadcza jednego z rozgałęzień. W teoriach z ukrytymi zmiennymi, takich jak teoria de Broglie’a-Bohma, wynik ma być wyznaczony przez dodatkową strukturę dynamiki, a obserwator nie pełni roli przyczyny kolapsu. W relacyjnych i informacyjnych ujęciach stan kwantowy bywa traktowany jako opis zależny od układu, agenta albo dostępnej informacji.
Brak prostego konsensusu wśród badaczy podstaw mechaniki kwantowej ilustruje ankieta przeprowadzona przez Maximiliana Schlosshauera, Johannesa Koflera i Antona Zeilingera wśród 33 uczestników konferencji poświęconej podstawom mechaniki kwantowej; odpowiedzi pokazywały zróżnicowanie stanowisk w sprawach kolapsu funkcji falowej, interpretacji mechaniki kwantowej i roli obserwatora.